Mijn naam is Elke Meiresonne. Sinds mijn jeugd ben ik bezeten van dieren en hun welzijn.
Na lang zagen kreeg ik op 16-jarige leeftijd mijn eerste hond. Ik koos voor een tricolor Collie en gaf hem de naam Rinty. Met hem nam ik een eerste en belangrijke stap in de richting van hondenafrichting. Samen hebben we het volledige gehoorzaamheidsprogramma (tot de hoogst haalbare categorie) en het agility-programma doorlopen. Zelfs fly-ball kreeg hij compleet onder de knie. Fun verzekerd dus….

Daarom besloot ik 4 jaar later om er een 2de hond bij te nemen. Mijn keuze viel op een belgische herder deze keer, meer bepaald een Groenendaler. Deze kreeg de naam Socrates mee. Ook met hem heb ik het volledige gehoorzaamheidsprogramma doorlopen. Agility en fly-ball lagen hem niet zo echt, dus vond ik niet dat ik hem moest “pushen”. Het druist volledig tegen mijn principe een dier iets aan te leren dat hij niet graag doet.

Helaas, op 14,5 jarige leeftijd heb ik met veel spijt afscheid moeten nemen van Rinty. Hij kreeg een aandoening waardoor hij langzaam maar zeker verlamd raakte over zijn hele lichaam. Op een gegeven moment moest ik sterk zijn en de beste keuze voor hem maken.

Aangezien ik de “hondenmicrobe” ondertussen goed te pakken had, besloot ik dat het tijd was voor een nieuwe pup. Socrates werd er met de jaren ook niet jonger op en aangezien hij nooit alleen is geweest, treurde ook hij om het verlies van Rinty.

Een nieuwe groenendalerpup werd Epos gedoopt. Met hem besloot ik een volledig nieuwe discipline te volgen. Samen proberen we de disciplines van veldwerk en/of (mondio)ring onder de knie te krijgen. Dit gebeurt met vallen en opstaan omdat het voor ons beiden nieuw is. Maar samen en met wat geduld komen we er wel.

In november 2006 heb ik ook van Socrates moeten afscheid nemen. Nadat hij enkele maanden last had van neusbloedingen werd er een diagnose gesteld: neustumor! Ik besloot om hem chemo te laten volgen, maar indien hij er meer ziek van was dan gezond zou ik hier niet mee doorgaan. Hij heeft zo'n 4 maand chemo gevolgd (hetgeen hij goed verdraagde) tot hij op een moment problemen kreeg met zijn bloedvaten (door de chemo). Ik besliste om ermee te stoppen en hij is nog zo'n maand goed geweest. Van de een op de andere dag was zijn toestand sterk achteruit gegaan. Voor de 2de maal op korte tijd heb ik de zeer moeilijke beslissing moeten maken en heb hem laten inslapen.

Ondertussen heeft een nieuwe groenendalerpup zijn intrede gedaan. Fiero is de nieuwste telg van de familie. Het is een altijd blijgezind reutje dat heel goed overeenkomt met Epos. Samen ravotten ze nogal wat af... Ook hij krijgt een opleiding in het ringwerk.

De interesse voor honden en eigenlijk voor dieren in het algemeen bleef maar groeien. In 2003 kreeg ik de kans een cursus “dierenartsassistente” te volgen. Deze kans nam ik met beide handen aan! 2 Jaar later studeerde ik met grote onderscheiding af als dierenartsassistente.

Een cursus “massage bij honden” volgde en momenteel ben ik bezig met een cursus “voedingsdeskundige Hill’s”.

Ik heb een tijdje les gegeven in gehoorzaamheid op de hondenschool, waar ik lid van ben.

Of daarmee mijn honger naar kennis gestild is …… ik denk het niet! Er zullen nog cursusen volgen. Uiteraard hou ik jullie hierover op de hoogte via deze site!

Groetjes,
Elke